لیسا

نگاه کن  نگاه کن چگونه هستی ام به تو پیوند خورده است ..  ببین چقدر از تو پر شده است لحظات تنهایی ام.  زمستان امسال را گویا پایانی نیست . همه لحظاتم  در شب سپری می شود .  نوری نیست، رودی نیست ، چشمان سیاه مرا ،  به گمانم دیگر فروغی نیست .   انتظار می کشم ..  می شمارم لحظه ها را ...  شاید از تو خبری باشد و نیست .  مادرم با یک نگاه تمام کلمات را از چشمانم می خواند. چه قدر ملالت کشیده که بینوا مرا از تو می ترساند...  می گویدم می آید ، در تمام لحظات زندگی ات جاری می شود و چون سیل تو را با خود می برد..    بیا مرا در خود غرق کن...&n...